Anody do łodzi
Anody do łodzi montuje się pod linią wodną kadłuba, aby chronić ster, kil, wał kotwiczny oraz silnik przed korozją. Podczas gdy sama anoda powoli się zużywa, poszczególne elementy pozostają nienaruszone. Przy zakupie bardzo ważne jest, aby dobrać anodę odpowiednią do środowiska wodnego, w którym łódź jest używana. Do wody słonej najlepiej nadaje się anoda cynkowa, do wód słodkich i słonawych zalecana jest anoda magnezowa. Z kolei anoda aluminiowa sprawdzi się we wszystkich trzech typach wód – słonej, słodkiej i słonawej – choć nie działa tak skutecznie jak metale dopasowane do konkretnych warunków. Oznacza to, że anoda aluminiowa zużywa się szybciej. Dodatkowo, poszczególne typy anod różnią się rozmiarem i przeznaczeniem. Wydłużone modele z blaszką mocującą nadają się do montażu na kadłubie. Anody o okrągłym kształcie można natomiast łatwo przymocować do płetwy sterowej.
Do czego służą anody do łodzi?
Wiele elementów łodzi znajdujących się pod wodą narażonych jest na korozję. Choć niektóre metalowe części są reklamowane jako odporne na działanie wody morskiej, nie zawsze można na to całkowicie liczyć. Nawet odporne metale to najczęściej stopy zawierające domieszki metali nieszlachetnych, co oznacza, że nie są całkowicie zabezpieczone przed uszkodzeniem.
Skuteczną ochronę przed korozją dla silnika, płetwy sterowej, kila czy wału napędowego zapewniają anody do łodzi wykonane z cynku, magnezu lub aluminium. W wyniku procesu korozji galwanicznej to właśnie one ulegają zużyciu zamiast kosztownych elementów łodzi. W sprzedaży dostępne są różne modele anod, które różnią się kształtem. Anody z blaszkami są przeznaczone do mocowania na kadłubie, natomiast modele okrągłe dobrze sprawdzają się przy płetwie sterowej.
Korozja galwaniczna
Korozja galwaniczna to proces chemiczny prowadzący do uszkodzeń silnika lub wału napędowego. Można jej skutecznie zapobiec, stosując anodę do łodzi. Proces rozpoczyna się, gdy dwa różne metale, połączone ze sobą, wejdą w kontakt z wodą lub wilgotnym powietrzem. Każdy z tych metali oddaje inną ilość elektronów, co powoduje powstanie różnicy potencjałów. Anoda to metal o niższym potencjale, natomiast katoda – o wyższym. W przypadku łodzi elementy takie jak kil czy ster pełnią rolę katody i pozostają nienaruszone, podczas gdy anoda się utlenia, oddając swoje elektrony w reakcji z tlenem.
Cynk, magnez czy aluminium?
Anody do łodzi mogą być wykonane z cynku, magnezu lub aluminium. Wybór odpowiedniego materiału zależy od zasolenia wód, po których najczęściej pływasz. Potrzebujesz anody do wody słodkiej, słonej czy słonawej? Do wód słonych najlepiej nadaje się anoda cynkowa, do słodkich i słonawych – anoda magnezowa. Anoda aluminiowa sprawdzi się w każdym z tych środowisk, ale zużywa się szybciej niż cynk lub magnez, które są lepiej dostosowane do konkretnego zasolenia.
Konserwacja
Niezależnie od tego, czy anoda do łodzi jest wykonana z cynku, magnezu czy aluminium, należy ją wymienić, gdy zużyje się w 80 procentach. Najlepiej zrobić to przy okazji corocznego przeglądu i odnawiania powłoki antyporostowej (antifouling) kadłuba. Trzeba jednak uważać – anod nie wolno pokrywać tym preparatem ani malować powierzchni wokół nich, ponieważ pogorszy to ich działanie. Innym częstym problemem jest niewłaściwy montaż. Niektóre anody należy przykręcić, inne z kolei muszą zostać przyspawane, aby działały poprawnie.
Ile anod potrzeba?
Aby dobrać właściwą ilość anod do łodzi, trzeba znać powierzchnię podwodnej części kadłuba w metrach kwadratowych. Zasada jest prosta: im większa powierzchnia, tym większa masa anod będzie potrzebna. Również tutaj znaczenie ma materiał, z którego wykonana jest anoda. Dla łodzi o powierzchni podwodnej od 20 do 30 m² zaleca się: anody cynkowe o łącznej masie 15 kg, anody aluminiowe – 1,5 kg, a anody magnezowe – 2,5 kg.